Τετάρτη 8 Μαρτίου 2017

Μικρόπολη, Δράμα (Mikropoli, Drama).

27-12-2016



Η Μικρόπολη, κτισμένη στις παρυφές του όρους Μενοίκιου. Βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του νομού, στις ανατολικές απολήξεις του Μενοικίου όρους 32 χιλιόμετρα της Προσοτσάνης. Υπάγεται διοικητικά στον δήμο Προσοτσάνης. Σήμερα έχει 1200 κατοίκους περίπου, οι οποίοι είναι κυρίως ντόπιοι, Θρακιώτες (από το Ορτάκιοϊ οι περισσότεροι) και Πόντιοι.

                                       ================================================

Mikropoli, built on the foothills of Mount Menikio. It is located in the western part of the county, on the eastern slopes of Mount Menikio, 32 kilometers from Prosotsani. It belongs administratively to the municipality of Prosotsani. Today, it has approximately 1,200 inhabitants, mostly locals, Thracians (mainly from Ortakoy), and Pontians.







Η Μικρόπολη στα 1885 είχε συνολικά 2.000 κατοίκους, από τους οποίους 50 ήσαν Έλληνες, 750 Μουσουλμάνοι και 1.200 Σλαβόφωνοι, Πατριαρχικοί και Εξαρχικοί. Στα 1910 το χωριό φέρεται και ως Καρλίκοβα με πληθυσμό 1.900 κατοίκους, από τους οποίους 900 Έλληνες και 1.000 Μουσουλμάνοι.
Προπολεμικά οι κάτοικοι αριθμούσαν τους 3.800 και το 1961 περίπου τους 2.600. Κατόπιν λόγω των μεταναστεύσεων στο εξωτερικό(κυρίως Γερμανία) όσο και στα άλλα μεγάλα αστικά κέντρα ο πληθυσμός έχει ελαττωθεί σημαντικά σε 1.000 κατοίκους (απογραφή 1991).
Στο χωριό εκτός από τους ντόπιους κατοίκους ήλθαν και εγκαταστάθηκαν μόνιμα Θρακιώτες(όπως Ορτακινοί), Μικρασιάτες(όπως Καραμανλήδες), Πόντιοι, και Γραμουστιάνοι(φυλή Βλάχων).

                   ========================================================

In Mikropoli, in 1885, the population totaled approximately 2,000 inhabitants, consisting of 50 Greeks, 750 Muslims, and 1,200 Slavic speakers, both Patriarchists and Exarchists. By 1910, the village was also known as Karlikova, with a population of 1,900, including 900 Greeks and 1,000 Muslims. Before World War II, the population reached 3,800, but by 1961, it had declined to around 2,600. Due to emigration abroad (mainly to Germany) and migration to major urban centers, the population decreased significantly to 1,000 inhabitants, according to the 1991 census. In addition to the native residents, several groups settled permanently in the village, including Thracians (such as those from Ortakioi), Asia Minor Greeks (like the Karamanlides), Pontians, and Grammoustians, a Vlachs tribe.






Η κωμόπολη χωρίζεται με έναν ξηροπόταμο, το ,''το ρέμα'' όπως τον λένε οι κάτοικοι.
Παλαιότερα τον έλεγαν ''κουρού τσάι'' δηλαδή ξεροχείμαρο. Χωρίζεται στην επάνω συνοικία, όπου κατοικούν οι ντόπιοι και λίγο Θρακιώτες, και στην κάτω συνοικία όπου κατοικούν Θρακιώτες και Πόντιοι πρόσφυγες. Η πρώτη ονομασία ήταν ''Κιουτσούκ Σταμπούλ''. Η λέξη είναι τούρκικη και σημαίνει ''μικρή Κωνσταντινούπολη'' ίσως  γιατί θύμιζε την βασιλεύουσα του Βυζαντίου. Γύρω από την Μικρόπολη ξεχωρίζουμε επτά λόφους όπως και στην φημισμένη Κωνσταντινούπολη. 1) Τον πρώτο λόφο ''του Αη-Γιώργη'' όπου είναι χτισμένο το ομώνυμο παρεκκλήσι. 2) Τον διπλανό λόφο ''του Αγίου Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης''. 3)Τον τρίτο όπου δεσπόζει ο ναός ''των Αγίων Αναργύρων '' πολιούχων της Μικρόπολης. 4)Τον τέταρτο της ''Αγίας Μαρίνας''. 5)Ο επόμενος λόφος που λέγεται ''Κελί Τούμπα'' δηλαδή ''τσιμπουρόλοφος'' (άφηναν τα πρόβατα τσιμπούρια) όπου είναι χτισμένο το παρεκλήσι ''του Αγίου Παντελεήμονα''. 6)Τον έκτο λόφο ''του Αρχάγγελου Μιχαήλ''. 7)Και τέλος τον έβδομο λόφο όπου είναι χτισμένο το παρεκκλήσι ''του προφήτη Ηλία''.

                       ======================================================

The town is divided by a dry stream, known as "to rema" (the creek) by the locals. It was previously called "kourou tsai," meaning a dry creek bed. The town is split into the upper neighborhood, where the locals and a few Thracians live, and the lower neighborhood, where Thracians and Pontian refugees reside. The first name was "Koutsouk Stamboul." The word is Turkish and means "Little Constantinople," perhaps because it resembled the Byzantine capital. Surrounding Mikropolis, seven hills can be identified, much like in the famous Constantinople. 1) The first hill, "Agios Georgios," where the homonymous chapel is built. 2) The adjacent hill, "Agios Konstantinos and Agia Eleni." 3) The third hill, where the church of "Agioi Anargyroi," the patron saints of Mikropolis, stands. 4) The fourth hill, "Agia Marina." 5) The next hill is called "Keli Toumba," meaning "tick hill" (since they used to leave the sheep there for ticks), where the chapel of "Agios Panteleimon" is built. 6) The sixth hill, "Archangelos Michael." 7) Finally, the seventh hill, where the chapel of "Prophet Elias" is built.






Στις αρχές του 20ου αιώνα η Μικρόπολη είναι μια όμορφη κωμόπολη αλλά και πολύ μεγαλύτερη από ότι είναι σήμερα.Η έκταση της προς βόρεια και ανατολικά ήταν μεγαλύτερη κατά τρία χιλιόμετρα και είχε 5000 κατοίκους. Αργότερα ονομάστηκε ''Καρλίκοβα'' λέξη τούρκικη που σημαίνει ''χιονισμένος κάμπος''. Μια άλλη εκδοχή που υπάρχει είναι ότι επειδή καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Τούρκους ονομάστηκε ''Καρλίκοβα'', που σημαίνει ''κατεστραμένει πόλη''. Από το 1926 πήρε το σημερινό της όνομα ''Μικρόπολη'', όχι άδικα αφού αποτελούσε ένα κέντρο της νοτιοδυτικής περιοχής του νομού της Δράμας, όπου υπάγονταν διοικητικά πολλά χωριά της περιοχής.

                                       ===================================================

At the beginning of the 20th century, Mikropoli was a beautiful town, much larger than it is today. Its area to the north and east extended three more kilometers and had 5,000 inhabitants. Later, it was named "Karlikova," a Turkish word meaning "snowy field." Another version suggests that it was named "Karlikova" because it was completely destroyed by the Turks, meaning "destroyed city."
In 1926, it took its current name, "Mikropoli," which is not unjustified, as it was a center of the southwestern region of the Drama province, where many villages in the area were administratively included.







Άγιος Γεώργιος στην Μικρόπολη
Βρίσκεται στο νεκροταφείο . Δίπλα της στα 1910 κτίστηκε η εκκλησία του Ευαγγελισμού. Σε λιθανάγλυφη πλάκα της δυτικής όψης διαβάζουμε: `Οκτωμβρίου  16  1841.
Σήμερα έχει χαγιάτι μόνο στην δυτική πλευρά, υπάρχουν όμως στοιχεία που δείχνουν ότι αρχικά υπήρχε στην νότια. Πρόσφατα έγιναν επισκευές που αλλοίωσαν σε σημαντικό βαθμό τον εσωτερικό χώρο. Διασώζει όμως το αρχικό τέμπλο με τα ξυλόγλυπτα βημόθυρα και λυπηρά.Αξιόλογο είναι επίσης το ξυλόγλυπτο κιβώριο της Αγίας Τράπεζας. Στο ανεξάρτητο, λιθόκτιστο καμπαναριό που κτίστηκε στα 1893, είναι εντοιχισμένη ρωμαική επιτύμβια στήλη.

                              ========================================================

Saint George in Mikropoli
It is located in the cemetery. Next to it, in 1910, the church of the Annunciation was built. On a stone plaque on the western side, we read: "October 16, 1841." Today, the church only has a portico on the western side, but there are indications that there was originally one on the southern side. Recent repairs have significantly altered the interior space. However, it preserves the original iconostasis with the wood-carved sanctuary doors and sorrowful elements. The wood-carved ciborium of the Holy Altar is also noteworthy. In the independent, stone-built bell tower, which was constructed in 1893, a Roman funerary stele is embedded.






Τον Οκτώβριο του 1902, ο Μητροπολίτης Δράμας Χρυσόστομος επισκέφθηκε την Καρλίκοβα (Μικρόπολη) προκειμένου να διαπιστώσει τις ανάγκες της κοινότητας αυτής. Το συμπέρασμα ήταν ότι η εκκλησία που υπήρχε τότε δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στις λειτουργικές ανάγκες των ορθοδόξων κατοίκων που έφθαναν τις 185 χριστιανικές οικογένειες. Η παλιά εκκλησία του Αγίου Γεωργίου ήταν μικρή, στενή, σκοτεινή και ετοιμόρροπη -καθώς είχε κτιστεί το 1841- και έπρεπε το συντομότερο να κτισθεί νέα.

                                 =====================================================

In October 1902, the Metropolitan of Drama, Chrysostomos, visited Karlikova(modern-day Mikropoli) in order to assess the needs of the local community. He concluded that the existing church at the time was inadequate to meet the liturgical needs of the 185 Orthodox Christian families living there. The old Church of Saint George, built in 1841, was small, narrow, dark, and dilapidated, and it was deemed urgent that a new church be constructed as soon as possible.












Το βασικό χαρακτηριστικό του χωριού είναι η διαίρεση σε πάνω και κάτω συνοικία (Παν Μαχαλάς και Κατ Μαχαλάς). Σήμερα η τυπική αυτή διαίρεση έγκειται μόνο στην ονομασία, γιατί παλαιότερα αντικατόπτριζε εχθρικές διαθέσεις των κατοίκων των δύο συνοικιών. Στην πάνω συνοικία κατοικούσαν κυρίως γηγενείς, οι οποίοι, μη θέλοντας να μοιραστούν τα είδη κεκτημένα αγαθά με τους πρόσφυγες της κάτω συνοικίας, έρχονταν πολύ συχνά σε διαμάχες. Άλλωστε οι δύο πλατείες, δύο σχολεία, οι δύο συνεταιρισμοί, παλαιότερα οι δύο ποδοσφαιρικές ομάδες, αλλά και οι προφορικές μαρτυρίες πιστοποιούν την έριδα που υπήρχε. Το πέρασμα των χρόνων και η αμοιβαία ανταλλαγή των κατοίκων δια μέσου των γάμων κατάφερε να ενώσει το χωριό.

                     ===========================================================

The main characteristic of the village is the division into the upper and lower neighborhoods (Pan Mahalas and Kat Mahalas). Today, this typical division is only in name, as in the past it reflected the hostile feelings between the residents of the two neighborhoods. In the upper neighborhood, mostly the indigenous people lived, who, unwilling to share their acquired goods with the refugees of the lower neighborhood, often clashed. Moreover, the two squares, two schools, two cooperatives, formerly two football teams, and oral testimonies all attest to the rivalry that existed. Over time, the mutual exchange of residents through marriages managed to unite the village.






















































Από μια Λατινική επιγραφή που βρέθηκε στο χωριό και δημοσιεύθηκε το 1876 από τους L. Heuzey - H. Daumet, πληροφορούμαστε ότι στη θέση αυτή πρέπει να υπήρχε ρωμαϊκό vicus που ανήκε στην αποικία των Φιλίππων.
Επιγραφή:
SERVAEVSEVIICIIVSIVLIISL
ATIARIA.ACTE.MARITO,ETSIBI.F.C.
INEA.ARCA.ALIVMQVIPOSVERIT.QQSSS
DABIT.R.P.D

                                =======================================================

From a Latin inscription found in the village and published in 1876 by L. Heuzey and H. Daumet, we learn that at this site there must have been a Roman vicus (a small town or village) belonging to the colony of Philippi.
Inscription:
SERVAEVSEVIICIIVSIVLIISL
ATIARIA.ACTE.MARITO,ETSIBI.F.C.
INEA.ARCA.ALIVMQVIPOSVERIT.QQSSS
DABIT.R.P.D









Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου